Tom De Meester op onze nieuwjaarsreceptie: dit is waarvoor we gaan in 2026.
19 januari 2026
Beste kameraden,
lieve vrienden,
2026 is alvast stevig gestart, met een staking bij IVAGO.
Duidelijk zichtbaar in het straatbeeld ook.
Dat is alvast één verkiezingsbelofte die burgemeester Mathias De Clercq wél heeft gehouden: meer blauw op straat.
Heel Gent stond vol met niet-opgehaalde PMD-zakken.
Het personeel van IVAGO heeft groot gelijk. Dinsdagmorgen vroeg is het personeel spontaan vertrokken voor een mars naar het stadhuis: ophalers, mensen van de garage, van de recyclageparken, van de oven.
Waarom? Omdat schepen Bracke wil knippen in de prestatiepremies van het personeel. Volgens Bracke is het “onverdedigbaar” om mensen een prestatiepremie te geven “gewoon om aanwezig te zijn.”
Beste mevrouw Bracke, de mannen en vrouwen van IVAGO, die zitten niet de hele dag op een stoel. Die zijn niet “gewoon aanwezig”, die werken zich uit de naad op een containerpark of die lopen achter de vuilkar.
Doe het maar een keer, 10 ton afval sleuren, per dag, in weer en wind.
Dat is niet “gewoon aanwezig” zijn, dat is keihard werken.
Ons standpunt daarover is zeer duidelijk: wij verzetten ons tegen besparingen op het personeel, arbeid verdient respect.
Hoe durft het stadsbestuur?
200.000 euro besparen op de prestatiepremies van het personeel, maar de directie krijgt wel een gloednieuwe elektrische wagen van 80.000 euro?
Snoeien in de prestatiepremies van het personeel, maar de directie krijgt een luxewagen. Dat vindt schepen Bracke wél verdedigbaar.
Wel, wij niet.
Ik heb mij trouwens enorm gestoord deze week aan de arrogantie van schepen Bracke op de gemeenteraad.
Het zeer constructieve voorstel van de vakbonden voor de prestatiepremie werd letterlijk weglachen als “een absolute grap”.
En ons PVDA-raadslid Julie Steendam kreeg van schepen Bracke te horen: “probeer misschien een keer voor uzelf te denken. Ik hoor hier precies de echo van de vakbonden.”
Inderdaad!
Natuurlijk hoort Sofie Bracke, als de PVDA spreekt, “de echo van de vakbonden.”
Er moet toch één partij zijn die het opneemt voor het personeel.
Eén partij die de realiteit van de werkvloer binnenbrengt in de gemeenteraad.
Eén partij die de stem van de werkmensen laat horen.
Dat is wie wij zijn.
Met de PVDA staan wij aan de kant van de gewone Gentenaars
En ik ben daar fier op.
///
Beste vrienden,
2025 zal in de annalen van onze stad de geschiedenis ingaan als een jaar van breed protest tegen het grootste besparingsplan ooit.
Sinds juli is er elke maand actie gevoerd aan het stadhuis, we hebben burgerinitiatieven gehad van de Plasactie en de Kinderboerderij, we hebben twee keer een algemene staking gehad, met een mars op het stadhuis van het stadspersoneel en het middenveld.
Nooit meegemaakt.
Van de progressieve verkiezingsbeloftes van Groen en Vooruit blijft niet veel meer over.
Dit stadsbestuur schrapt 416 jobs en privatiseert 120 stadsgebouwen, tientallen hectaren landbouwgrond en de kinderboerderij.
Het stadsbestuur beloofde om de belastingen niet te verhogen, maar alle lokale taksen verhogen. Meer dan 30 miljoen euro halen Open VLD, Vooruit en Groen bij de gewone Gentenaars.
Van parkeren tot kinderopvang: alles wordt duurder! En voor studenten komt er een kottaks.
Dit stadsbestuur bespaart op klimaatbeleid, op dienstverlening, op het vrijwilligerspunt, op sociale economie, op de ondersteuning van jeugdbewegingen, op cultuur.
Zelfs op de washandjes in onze woonzorgcentra wordt bespaard. Maar een eerlijke bijdrage van de meest winstgevende bedrijven? “Dat gaan we niet doen.”
Is dat progressief bestuur?
///
Ik hoor Groen op het begrotingsdebat in de gemeenteraad zeggen. “Wij spelen tenminste de rekening niet door naar mensen die het nu al moeilijk hebben, de meest kwetsbaren in onze stad”.
Nee?
Waarom schrappen jullie dan tien Open Huizen, ontmoetingsplekken voor onze ouderen?
Waarom maken jullie het kansentarief voor vuilniszakken, cultuur, sportkampjes en sociale restaurants duurder, waardoor jullie de meest kwetsbaren rechtstreeks in hun portemonnee raken?
Waarom snoeien jullie dan in de sociale economie?
Waarom schaffen jullie de groepswerkingen af bij het OCMW, speciaal bedoeld voor de meest kwetsbare mensen, met een grote afstand tot de arbeidsmarkt?
Noemen jullie dat sociaal beleid?
En ondertussen pompen jullie 42 miljoen in het ICC, voor een congreszaal waar 1000 man zittend kan dineren, en een peperdure ondergrondse corridor zodat de camions met de catering onder het Citadelpark kunnen rijden, want congrestoerisme is de nieuwe prioriteit.
Zijn jullie verdorie niet beschaamd?
Beste collega’s van Groen en Vooruit, wat zitten jullie daar in dat stadsbestuur eigenlijk te doen?
Onze prioriteit, dat is sociaal beleid.
///
Op de nieuwjaarsreceptie van Groen vorige week heeft eerste schepen El-Bazioui voor het eerst erkend dat Groen in Gent misschien toch niet enorm goed bezig is.
“Het was geen gemakkelijk jaar. We hebben beslissingen moeten nemen over geld, met het hoofd, maar niet met het hart.”
Het is een beetje laat om dat te beseffen wel, na zes maanden van protest. Maar het klopt wat Hafsa zegt: dit besparingsplan is inderdaad niet met het hart beslist. Daarvoor is de lijst met harteloze beslissingen veel te lang.
Maar hun hoofd hebben ze duidelijk toch ook niet al te veel gebruikt.
Het stadsbestuur gaat 120 stadsgebouwen verpatsen aan private investeerders, alsof het solden zijn. Hoe haal je het in je hoofd? En niemand die kan antwoorden op de vraag wat er concreet met dat erfgoed gaat gebeuren. Dat weten ze nog niet. Eerst doen, en dan denken.
De kinderboerderij wordt gewoon geprivatiseerd. Door een Groene schepen. Elk jaar komen er 10.000 schoolkinderen naar Schoolhoeve De Campagne, waarvan zeker één derde uit maatschappelijk kwetsbare gezinnen. Streep erdoor, privatiseren. Daar kan toch onmogelijk langer dan twee seconden zijn over nagedacht?
Schepen Willaert zoekt een overnemer die gratis en voor niks de natuureducatieve werking voor scholen gaat verderzetten, die boerderijdieren gaat verzorgen, die op eigen kosten gaat investeren in riolering en sanitair, en die ook nog eens elk jaar - hou je vast - 120.000 euro wil betalen aan de stad. Dat is knettergek!
///
De hamvraag is: en nu?
Hoe moet het nu verder?
Want Groen, Vooruit en Open VLD hebben in december de begroting gestemd.
Kunnen we nog iets doen?
Het antwoord is: ja.
En het zal nodig zijn ook.
De strijd is nog lang niet gestreden.
Al die beslissingen moeten nog omgezet worden in concreet beleid, en dat moet allemaal nog gestemd worden op de gemeenteraad in de komende maanden en jaren.
En ook de begroting zelf kan nog gewijzigd worden, dat gebeurt standaard twee keer per jaar.
Dus ja, we kunnen nog besparingen terugdraaien.
En dat gaan we doen ook.
Er zullen nog acties volgen, wees daar maar zeker van.
Omdat het nodig is.
Ik wil mij vanavond richten tot de progressieve kiezers van Groen, Vooruit en Open VLD: is dit asociale, ondoordachte besparingsplan waar jullie voor gekozen hebben?
Is dat waarvoor jullie gestemd hebben?
Is dat waarvoor jullie betoogd hebben?
Wat zijn wij met linkse partijen die geen weerwerk bieden tegen rechts?
Die dit liberaal besparingsplan unaniem goedkeuren en klakkeloos uitvoeren?
Als wij een echt progressief beleid willen in Gent, dan zullen we daar zelf voor moeten zorgen, van onderuit.
Blijven sensibiliseren.
Blijven organiseren.
Blijven mobiliseren.
///
Wij staan klaar met de PVDA.
Wij staan klaar om samen met vakbonden, middenveld en rebelse Gentenaars verder te bouwen aan een brede beweging tegen een asociaal besparingsbeleid en voor een echt progressief beleid.
Wij staan klaar voor een kritische, constructieve oppositie.
Op straat en in de gemeenteraad.
Wij staan klaar met ons hoofd, met ons hart, en met onze handen.
Want een partij is een ploeg.
Wij kunnen dit niet alleen.
Wij doen dit samen.
Met heel veel mensen die de handen uit de mouwen willen steken voor een progressieve stad.
Ik wil al die mensen graag bedanken.
We zijn in deze maandenlange strijd tegen de besparingen met onze Gentse afdeling door de kaap van 1.000 leden gebroken.
Duizend leden die zich met hart, hoofd en handen inzetten voor een stad op mensenmaat. Een collectieve kracht die los maakt wat vast zit, die mensen in beweging brengt, die weegt op het beleid en strijdt tegen onrecht.
Ik wil jullie graag allemaal bedanken voor jullie inzet en jullie engagement.
We gaan er samen invliegen in 2026.
Voor een stad die betaalbaar is voor iedereen.
Een stad gebouwd op mensen, niet op excell-tabellen.
Een progressieve stad waar sociale prioriteiten op één staan,
waar betaalbaar wonen een grondrecht is
waar iedereen kan genieten van cultuur en erfgoed
waar participatie geen holle slogan is.
Een stad waar een kinderboerderij, een vrijwilligerspunt of sociale economie niet als een kostelijk verlies beschouwd worden, maar als maatschappelijke winst.
Een stad waar de sterkste schouders een eerlijke bijdrage leveren.
Dat is de stad waar wij voor staan.
Dat is de stad waar wij voor strijden.
Met ons hoofd, met ons hart, en met onze handen.
Ik wens jullie een gelukkig en rebels nieuwjaar.