Inleiding: Gent op mensenmaat

Gent, rebelse stad

De PVDA heeft de wind in de zeilen, dat voel je. Dat zie je in de peilingen, dat hoor je op de markt van Ledeberg, dat lees je in de krant. “De PVDA drukt meer en meer haar stempel”, erkende zelfs N-VA-gemeenteraadslid Isabelle De Clercq onlangs bij haar afscheid uit de politiek.“Het ziet er goed uit voor PVDA”, schrijft de krant De Gentenaar. “De PVDA profileert zich onvermoeibaar via sappige oneliners, scoort in debatten en zet in op wonen en armoede, twee domeinen waar het duidelijk niet lekker loopt in Gent. Daarmee weegt de partij van buiten de gemeenteraad toch op het debat.”

De PVDA zit (nog) niet in de Gentse gemeenteraad, maar onder druk wordt alles vloeibaar.

Als de roltrap van station Gent-Dampoort voor de zoveelste keer kapot is, zetten we de NMBS onder druk met een petitie.

Als inwoners van de sociale woonblokken in Nieuw Gent voor de zoveelste keer vruchteloos protesteren tegen schimmel en verkrotting, trekken we samen naar het stadhuis en eisen we op een overleg met de bevoegde schepen extra middelen. Resultaat: het schepencollege beslist om 15 miljoen euro extra vrij te maken voor de renovatie van sociale woningen.

Als Steve, een alleenstaande vader in financiële problemen terecht komt omdat de ‘budgetwoning’ die hij van de stad kocht een jaar vertraging oploopt, brengen we gedupeerden bijeen en dwingen we een schadevergoeding af.

Als het stadsbestuur weigert om extra huisvuilophalers in te zetten in de strijd tegen sluikstorten - “contraproductief”, aldus de bevoegde schepen - start de PVDA een petitie. Met succes, want bij IVAGO werden uiteindelijk 25 extra personeelsleden aangeworven om zwerfvuil aan te pakken.

Gent is een rebelse stad, met kritische burgers die kant kiezen tegen onrecht. Nie pleuje is niet toevallig ons motto. De PVDA protesteerde mee met Unizo en het Gents Milieufront tegen het nieuwe shoppingcentrum aan The Loop - en we haalden onze slag thuis. We dienden een bezwaarschrift in, samen met veel buurtbewoners, tegen het kappen van een ecologisch waardevolle bosstrook aan de Watersportbaan en voerden - met succes - campagne tegen een nieuwe, vervuilende biomassacentrale in de Gentse Haven.

Druk van onderuit, zo dwing je verandering af. Als we dat kunnen realiseren van buiten de gemeenteraad, wat kunnen we dan niet bereiken binnen de gemeenteraad, als onze stem nog luider klinkt?

Gent, onbetaalbaar mooi

De wooncrisis in Gent neemt dramatische proporties aan. Terwijl bijna 12.000 mensen op de wachtlijst staan voor een sociale woning, is het aantal sociale woningen in Gent deze legislatuur verder verminderd. Netto zijn er vandaag 440 sociale woningen minder dan zes jaar geleden. Dat is een progressieve stad als Gent onwaardig.

Gent is mooi, onbetaalbaar mooi. In de hippe ecowijken in Gentbrugge, de Nieuwe Dokken, Tondelier en de Nieuwe Wandeling betaal je stukken van mensen voor een luxe-appartement. Zo los je de wooncrisis niet op. Dat doe je evenmin door zogenaamde ‘budgetwoningen’ te bouwen die tot 340.000 euro kosten. Wie kan dat nog betalen?

Onze stad wordt gegijzeld door projectontwikkelaars die dromen van rendementen met twee cijfers. Dat het stadsbestuur blijft meegaan in die private logica is onaanvaardbaar. Betaalbaar wonen in een stad op mensenmaat: dat is voor ons de inzet van de verkiezingen. Hoe sterker de PVDA wordt in de gemeenteraad, hoe meer de PVDA zal wegen op het bestuursakkoord en hoe hoger het woonthema op de politieke agenda zal belanden. Nooit was een stem op de PVDA zo nuttig als vandaag.

In de gemeenteraad zullen wij op tafel kloppen voor een betaalbaar woonbeleid, elke maand opnieuw als het moet. We zullen de megafoon zijn van de actiecomités, van Buitensporig tot de Ecowijk. We zullen de stem zijn van de onderstroom, het onzichtbare Gent, het Gent van onderuit.

Dit is waar wij voor staan: met een luisterend oor pikken we problemen op in de wijken. Die brengen we dan op de gemeenteraad, waar we ook een oplossing voorstellen. Dat debat koppelen we dan opnieuw terug naar de wijk. En ondertussen mobiliseren we mensen om niet af te wachten, maar zélf de dingen te veranderen.

Gent is geen eiland

Gent is niet immuun voor de neoliberale vloedgolf die door onze samenleving raast. Kijk naar het woonbeleid, dat helemaal is uitbesteed aan private projectontwikkelaars. Zelfs de voormalige directeur van het stedelijke stadsontwikkelingsbedrijf SoGent geeft toe dat de prioriteit jarenlang alleen maar lag bij dure prestigeprojecten, niet bij betaalbaar wonen.

Wij willen een stad op mensenmaat, niet op centenmaat. Een stad is meer dan marketing, stadsontwikkeling zou niet moeten inzetten op het zoveelste paradepaardje dat nieuwe toeristen of hoge inkomens kan aantrekken. Gent is niet de stad van vastgoedmakelaars en beleggers. Gent is de stad waar wij samen wonen, samen leven, samen werken, waar wij ons samen ontspannen. Het woord gemeente komt niet toevallig van ‘gemeenschappelijkheid’. In het Frans is een gemeente ‘une commune’ en niet ‘un supermarché’. De noden van de stadsbewoners moeten centraal staan, dáár moet een stadsbestuur voor zorgen.

De projectontwikkelaars hebben onze stad gekaapt. Wij willen dat de mensen op de eerste plaats komen. Niet alleen de Gentenaars met een dikke portefeuille, maar echt iedereen. Daarvoor heb je een andere visie nodig. Je kunt de samenleving van morgen niet bouwen met recepten van gisteren.

We moeten het niet onder stoelen of banken steken: er zijn twee visies op de stad die botsen. Een commerciële visie die meerwaarde wil creëren voor private ontwikkelaars. En een publieke visie die vertrekt van de woonbehoefte van de Gentenaars. Betaalbaar wonen in een stad op mensenmaat, of onze stad verder uitverkopen aan projectontwikkelaars: dát is de inzet van de verkiezingen.

Gent op mensenmaat

De opeenvolgende schandalen hebben de Gentse politiek op haar kop gezet. Na het Optima-schandaal barstte Publipart los. Schepenen bleken een aardige cent bij te verdienen in schimmige intercommunales waarvan niemand goed wist waar ze voor dienden. Het schandaal bij SoGent bevestigde wat de PVDA sinds het Optima-schandaal onophoudelijk is blijven zeggen: dat in Gent een hardnekkige ons-kent-ons-cultuur heerst, waarbij politici en vastgoedontwikkelaars dicht tegen elkaar aanschurken. Grote vastgoedprojecten worden in de coulissen van de macht bedacht, deals worden beklonken in voetballoges en VIP-lounges. Ver van de schijnwerpers, ver van de democratische arena, ver van het volk.

Wij willen geen gerommel in de marge, wij laten ons niet paaien met vage intenties en wollige gedragscodes. Wij willen de stad veroveren, met iedereen, van onderuit. Wij kiezen partij voor een stad op mensenmaat, een stad die zichzelf niet uitverkoopt aan de hoogste bieder, een stad die niet plat op de buik gaat liggen voor multinationals, die zich niet laat gijzelen door private projectontwikkelaars.

Wij kiezen partij voor een stad die wonen écht betaalbaar maakt. Die durft kiezen voor gratis openbaar vervoer, in de strijd tegen luchtvervuiling en fijn stof. Een stad die zelf investeert in duurzame stroom voor de Gentenaars, in plaats van machteloos toe te kijken hoe de vrije markt de strijd tegen de klimaatopwarming verliest.

Wij kiezen partij voor een stad waar armoede geen kans meer krijgt, een stad die echt een einde maakt aan de schandvlek dat een op de vijf kinderen in onze stad opgroeit in armoede. Wij kiezen partij voor een stad waar iedereen meetelt.

Gent, stad zonder vrees

Wij willen geen komma’s veranderen, wij willen de stad veranderen. Gent moet buiten de lijntjes durven kleuren. Waarom blijft het stadsbestuur zweren bij private projectontwikkelaars en de vrije woonmarkt, als steden als Wenen scoren met een publiek woonmodel dat inzet op betaalbare, duurzame huisvesting? Waarom kan gratis openbaar vervoer wel op koopzondagen, maar niet op weekdagen? Waarom willen steden als Duinkerken, Bonn en Parijs gratis openbaar vervoer invoeren in de strijd tegen luchtvervuiling, terwijl Gent achterblijft? Waarom blijft participatie in Gent beperkt tot krachteloze klankbordgroepen en schijninspraak, terwijl een stad als Barcelona met het Decidim-project bewijst dat je een bestuursakkoord ook door de burgers kunt laten schrijven?

Waar is het rebelse Gent gebleven?

Gent is meer dan een ‘openlucht shoppingcentrum’ - zoals de bevoegde schepen het graag omschrijft. Onze stad is geen supermarkt. Het stadsbestuur zet hard in op de binnenstad, met evenementen, verfraaiingswerken, prestigeprojecten en voetgangerszones. Maar Gent is groter dan alleen de toeristische binnenstad. In Ledeberg, het Rabot en Oostakker wonen óók mensen, die óók snakken naar gezonde lucht, verkeersveiligheid, betaalbare woningen en groen in de wijk. Dure luxeprojecten rijzen als paddestoelen uit de grond, onbetaalbaar voor de man in de straat.

Dat is waarom de PVDA zo hard nodig is in de gemeenteraad. Om de stem te zijn van de gewone Gentenaar. Om op tafel te kloppen voor betaalbaar wonen, om de strijd tegen armoede hoog op de politieke agenda te zetten, om vernieuwende voorstellen op tafel te leggen, om onrecht aan te klagen en de vinger op de wonde te leggen.

De Grote Bevraging: unieke stadsdialoog met vierduizend Gentenaars

Dit stadsprogramma komt niet uit de lucht gevallen. Het is niet geschreven door kabinetsmedewerkers op dure laptops. De eerste schets vertrok van honderden bierkaartjes met voorstellen van burgers, verzameld in volkscafés en parochiezalen. De beste voorstellen hebben we voorgelegd aan de bevolking.

Vier maanden lang hebben leden van de PVDA welgeteld 4.078 Gentenaars bevraagd naar hun prioriteiten voor de komende verkiezingen. Het is de grootste bevraging ooit uitgevoerd op het Gentse grondgebied.

Gentenaars liggen overduidelijk het meest van al wakker van de groeiende armoede in onze stad. Liefst 59 procent van de Gentenaars vindt de strijd tegen armoede een topprioriteit. Niet verwonderlijk. Veel mensen komen in de problemen door de stijgende huurprijzen en het dure leven. Steeds meer jongeren moeten aankloppen bij het OCMW. Ook alleenstaande ouders, werkzoekenden en gepensioneerden krijgen het steeds moeilijker.

Ook de strijd tegen de klimaatopwarming, betaalbaar wonen, een gezonde leefomgeving, gratis openbaar vervoer en meer inspraak scoren hoog bij de Gentenaars.

Ik wil graag iedereen bedanken die zijn schouders onder dit project heeft gezet. De meer dan 4.000 deelnemers aan de Grote Bevraging, de honderden Gentenaars die hun ongezouten mening en gepeperde commentaar met ons deelden op discussie-avonden in de Gentse volkswijken, en last but not least: alle auteurs. Zij schreven mee aan dit verkiezingsprogramma: Sarah, Stefan, Sonja, Nele, Loonis, Koen, Eefje, Peter, Stefan, Magda, Natan, Judith, Onno, Kasper, Veerle, Mike, Dries, Filip, Jonas, Steff, Robrecht, Christine, Eric, Patricia, Gerrit, Pol, Yüksel, Lars, Kati, Willem, Steven, Ludo, Ann, Annelies, Olivier, Rody, Katrien, Justine en Erwin. Respect!

Een diepe buiging ook voor de vele enthousiaste middenvelders, experten en activisten die eerdere versies van dit programma verrijkten met deskundige commentaar en kritische feedback. Dankzij jullie staat dit programma als een huis.

Tom De Meester
Lijsttrekker PVDA

Dit is jouw beweging